logaritme
zelfstandig naamwoord loɣaˈrɪtməBetekenis
- de exponent van de macht waartoe een gegeven getal verheven moet worden om een ander getal te krijgen
Hoe spreek je logaritme uit?
/loxaˈrɪtmə/
Logaritme bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| l | land |
| o | boot |
| x | acht |
| a | maan |
| r | rood |
| ɪ | pit |
| t | tak |
| m | maan |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| logaritmen | meervoud |
| logaritmes | meervoud |
| logaritmetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| logaritmetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het modern Latijn, in de betekenis van ‘exponent van de macht, waartoe een getal moet worden verheven om een tweede getal te verkrijgen’ voor het eerst aangetroffen in 1626
Woordfamilie van logaritme
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| logaritmen | meervoud | logaritme |
| logaritmes | meervoud | logaritme |
| logaritmetje | verkleinwoord | logaritme |
| logaritmetjes | verkleinwoord meervoud | logaritme |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van logaritme zijn vastgelegd.