locatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- (de positie van) een punt in de ruimte (waar iets bijzonders plaatsvindt)
zelfstandig naamwoord
- een punt in de ruimte (waar iets bijzonders plaatsvindt)
- op locatie: ter plekke, op die plaats
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| locaties | meervoud |
| locatietje | verkleinwoord, enkelvoud |
| locatietjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
afgeleid van het Engelse location of daarvoor van het Latijnse 'locātiō' (verpachting, pachtovereenkomst) (met het achtervoegsel -atie)
Woordfamilie van locatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| locaties | meervoud | locatie |
| locatietje | verkleinwoord | locatie |
| locatietjes | verkleinwoord meervoud | locatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van locatie zijn vastgelegd.