linguïst
zelfstandig naamwoordBetekenis
- beoefenaar van de taalkunde
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| linguïsten | meervoud |
| linguïstje | verkleinwoord, enkelvoud |
| linguïstjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘taalkundige’ voor het eerst aangetroffen in 1824
Woordfamilie van linguïst
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| linguïsten | meervoud | linguïst |
| linguïstje | verkleinwoord | linguïst |
| linguïstjes | verkleinwoord meervoud | linguïst |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van linguïst zijn vastgelegd.