lingua franca
zelfstandig naamwoord ˌlɪŋɡwaˈfrɑŋkaBetekenis
- internationale omgangstaal voor een groot gebied met verschillende talen, bv. het Engels, het Swahili of het Latijn in de middeleeuwen
Hoe spreek je lingua franca uit?
/ˌlɪŋgwaˈfrɑŋka/
Lingua franca bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| l | land |
| ɪ | pit |
| ŋ | ding |
| g | goal |
| w | quiz |
| a | maan |
| f | fiets |
| r | rood |
| ɑ | bad |
| k | kat |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| lingua franca's | meervoud |
| linguae francae | meervoud |
Herkomst
van Italiaans lingua zn franca bn "Frankische taal", in de betekenis van ‘internationale omgangstaal’ aangetroffen vanaf 1899
Woordfamilie van lingua franca
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| lingua franca's | meervoud | lingua franca |
| linguae francae | meervoud | lingua franca |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van lingua franca zijn vastgelegd.