leemte
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een plaats waar iets ontbreekt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| leemten | meervoud |
| leemtes | meervoud |
| leemtetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| leemtetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘tekort’ voor het eerst aangetroffen in 1555
Woordfamilie van leemte
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| leemten | meervoud | leemte |
| leemtes | meervoud | leemte |
| leemtetje | verkleinwoord | leemte |
| leemtetjes | verkleinwoord meervoud | leemte |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van leemte zijn vastgelegd.