landstreek
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een aaneengesloten geografisch gebied met een bepaald taalkundig, cultureel, demografisch en/of institutioneel karakter
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| landstreekje | verkleinwoord, enkelvoud |
| landstreekjes | verkleinwoord, meervoud |
| landstreken | meervoud |
Herkomst
samenstelling van land en streek
Woordfamilie van landstreek
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| landstreekje | verkleinwoord | landstreek |
| landstreekjes | verkleinwoord meervoud | landstreek |
| landstreken | meervoud | landstreek |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van landstreek zijn vastgelegd.