labyrint
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een stelsel van paden of dwaalwegen, zodanig aangelegd dat men daarin moeilijk de weg kan vinden
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| labyrinten | meervoud |
| labyrintje | verkleinwoord, enkelvoud |
| labyrintjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘doolhof’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1650
Woordfamilie van labyrint
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| labyrinten | meervoud | labyrint |
| labyrintje | verkleinwoord | labyrint |
| labyrintjes | verkleinwoord meervoud | labyrint |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van labyrint zijn vastgelegd.