kussen
zelfstandig naamwoord, werkwoord ˈkʏsə(n)Betekenis
- een met zacht materiaal gevulde zak, dienende om het (slaap)comfort van de gebruiker te verbeteren
- een kus of zoen geven
Hoe spreek je kussen uit?
/ˈkʏsən/
Kussen bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ʏ | put |
| s | sok |
| ə | de |
| n | nek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kussens | meervoud |
| kussentje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kussentjes | verkleinwoord, meervoud |
Vervoeging van kussen
kussenhele werkwoord
Woordvorm
- meervoud van het zelfstandig naamwoord kus
Herkomst
In de betekenis van ‘zoenen’ aangetroffen vanaf 1100
Woordfamilie van kussen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gekust | woordvorm | kussen |
| gekuste | woordvorm | kussen |
| kusse | woordvorm | kussen |
| kussend | woordvorm | kussen |
| kussende | woordvorm | kussen |
| kussens | meervoud | kussen |
| kussentje | verkleinwoord | kussen |
| kussentjes | verkleinwoord meervoud | kussen |
| kuste | woordvorm | kussen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kussen zijn vastgelegd.