krokus
zelfstandig naamwoord ˈkrokʏsBetekenis
- irisachtige voorjaarsbloem
Hoe spreek je krokus uit?
/ˈkrokʏs/
Krokus bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| r | rood |
| o | boot |
| ʏ | put |
| s | sok |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- bepaald geslacht Crocus uit de lissenfamilie (Iridaceae), dat 90 soorten omvat, waarvan circa een derde deel herfstbloeiers zijn
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| crocus | |
| krokusje | verkleinwoord, enkelvoud |
| krokusjes | verkleinwoord, meervoud |
| krokussen | meervoud |
Herkomst
via het Latijn crocus van Oudgrieks κρόκος (krókos), in de betekenis van ‘plantengeslacht’ aangetroffen vanaf 1591
Woordfamilie van krokus
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| krokusje | verkleinwoord | krokus |
| krokusjes | verkleinwoord meervoud | krokus |
| krokussen | meervoud | krokus |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van krokus zijn vastgelegd.