koets
zelfstandig naamwoord, werkwoord kutsBetekenis
- vierwielig rijtuig met vering, vaak gesloten, dat getrokken wordt door paarden
Hoe spreek je koets uit?
/kuts/
Koets bestaat uit één lettergreep.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| u | boek |
| t | tak |
| s | sok |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| koetsen | meervoud |
| koetsje | verkleinwoord, enkelvoud |
| koetsjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van koetsen
- gebiedende wijs van koetsen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van koetsen
Vervoeging van koets
koetshele werkwoord
Herkomst
van Duits Kutsche, van de Hongaarse stad Kocs; in de betekenis van ‘rijtuig’ voor het eerst aangetroffen in 1536
Woordfamilie van koets
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| koetsen | meervoud | koets |
| koetsje | verkleinwoord | koets |
| koetsjes | verkleinwoord meervoud | koets |
| gekoetst | woordvorm | koetsen |
| koetse | woordvorm | koetsen |
| koetsend | woordvorm | koetsen |
| koetsende | woordvorm | koetsen |
| koetst | woordvorm | koetsen |
| koetste | woordvorm | koetsen |
| koetsten | woordvorm | koetsen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van koets zijn vastgelegd.