kneukel
zelfstandig naamwoord, werkwoordBetekenis
- knokkel
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kneukels | meervoud |
| kneukeltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kneukeltjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kneukelen
- gebiedende wijs van kneukelen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kneukelen
Vervoeging van kneukel
kneukelhele werkwoord
Woordfamilie van kneukel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kneukels | meervoud | kneukel |
| kneukeltje | verkleinwoord | kneukel |
| kneukeltjes | verkleinwoord meervoud | kneukel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kneukel zijn vastgelegd.