klote
tussenwerpsel, bijvoeglijk naamwoord, werkwoord ˈklotəBetekenis
- beroerd, slecht, waar men grote afkeer van heeft
- gebruikt als eerste deel van samenstelling om het negatieve karakter van het tweede deel te versterken
Hoe spreek je klote uit?
/ˈklotə/
Klote bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| l | land |
| o | boot |
| t | tak |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
tussenwerpsel
- uitroep die ergernis uitdrukt vulgar
bijvoeglijk naamwoord
- erg onaangenaam, grote weerzin oproepend pejorative
- gebruikt als eerste deel van een samenstelling om het tweede deel een negatieve strekking te geven pejorative, vulgar
Woordvorm
- aanvoegende wijs van kloten
Vervoeging van klote
klotehele werkwoord
Herkomst
verwijzend naar kloten, "teelballen van een man", in de betekenis van ‘tussenwerpsel: uitroep van ergernis’ voor het eerst aangetroffen in 1927
Woordfamilie van klote
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| klotes | woordvorm | klote |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van klote zijn vastgelegd.