anekdote
zelfstandig naamwoord /a.nɛg.ˈdo.tə/Betekenis
- een amusant, kort verhaal
Hoe spreek je anekdote uit?
/anɛgˈdotə/
Anekdote bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| a | maan |
| n | nek |
| ɛ | bed |
| g | goal |
| d | dak |
| o | boot |
| t | tak |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| anekdoten | meervoud |
| anekdotes | meervoud |
| anekdotetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| anekdotetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘amusant verhaal’ voor het eerst aangetroffen in 1800
Woordfamilie van anekdote
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| anekdoten | meervoud | anekdote |
| anekdotes | meervoud | anekdote |
| anekdotetje | verkleinwoord | anekdote |
| anekdotetjes | verkleinwoord meervoud | anekdote |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van anekdote zijn vastgelegd.