kliek
zelfstandig naamwoord, werkwoordBetekenis
- groep van mensen die veel samen doen en andere mensen buiten de groep houden
- voedselrest
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| klieken | meervoud |
| kliekje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kliekjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van klieken
- gebiedende wijs van klieken
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van klieken
Vervoeging van kliek
kliekhele werkwoord
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘exclusief groepje’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1848 * In de betekenis van ‘voedselrest’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1676
Woordfamilie van kliek
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| klieken | meervoud | kliek |
| kliekjes | verkleinwoord meervoud | kliek |
| gekliekt | woordvorm | klieken |
| klieke | woordvorm | klieken |
| kliekend | woordvorm | klieken |
| kliekende | woordvorm | klieken |
| kliekt | woordvorm | klieken |
| kliekte | woordvorm | klieken |
| kliekten | woordvorm | klieken |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kliek zijn vastgelegd.