kier
zelfstandig naamwoord, werkwoordBetekenis
- een dunne opening
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kieren | meervoud |
| kiertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kiertjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kieren
- gebiedende wijs van kieren
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van kieren
Vervoeging van kier
kierhele werkwoord
Herkomst
Leenwoord uit het Fries, in de betekenis van ‘spleet’ voor het eerst aangetroffen in 1887
Woordfamilie van kier
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kieren | meervoud | kier |
| kiertje | verkleinwoord | kier |
| kiertjes | verkleinwoord meervoud | kier |
| gekierd | woordvorm | kieren |
| kierde | woordvorm | kieren |
| kierden | woordvorm | kieren |
| kiere | woordvorm | kieren |
| kierend | woordvorm | kieren |
| kierende | woordvorm | kieren |
| kiert | woordvorm | kieren |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kier zijn vastgelegd.