keuvel
zelfstandig naamwoord, werkwoordBetekenis
- kap van een mantel (van een kloosterling), kovel
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| keuvels | meervoud |
| keuveltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| keuveltjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van keuvelen
- gebiedende wijs van keuvelen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van keuvelen
Vervoeging van keuvel
keuvelhele werkwoord
Woordfamilie van keuvel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| keuvels | meervoud | keuvel |
| keuveltje | verkleinwoord | keuvel |
| keuveltjes | verkleinwoord meervoud | keuvel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van keuvel zijn vastgelegd.