kentering
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het omslaan van een schip
- het plotseling geheel van richting veranderen
- overdrachtelijk een fundamentele en diepgaande verandering van de wat normaal beschouwd werd
zelfstandig naamwoord
- een fundamentele en diepgaande verandering van de wat normaal beschouwd werd figuratively
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kenteringen | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van kenteren met het achtervoegsel -ing.
Woordfamilie van kentering
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kenteringen | meervoud | kentering |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kentering zijn vastgelegd.