kennel
zelfstandig naamwoord /ˈkɛ.nəl/Betekenis
- onderkomen voor (meerdere) honden (of katten)
Hoe spreek je kennel uit?
/ˈkɛnəl/
Kennel bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| k | kat |
| ɛ | bed |
| n | nek |
| ə | de |
| l | land |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kennels | meervoud |
| kenneltje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kenneltjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Engels kennel, ontleend aan Noord-Frans (Picardisch) *kenil (= mod. Frans chenil) , in de betekenis van ‘hondenhok voor de fok’ voor het eerst aangetroffen in 1886.
Woordfamilie van kennel
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kennels | meervoud | kennel |
| kenneltje | verkleinwoord | kennel |
| kenneltjes | verkleinwoord meervoud | kennel |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kennel zijn vastgelegd.