karabijn
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een geweer met ingekorte loop en soms ook ingekorte schoudersteun
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| karabijnen | meervoud |
| karabijntje | verkleinwoord, enkelvoud |
| karabijntjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘buks’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1582
Woordfamilie van karabijn
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| karabijnen | meervoud | karabijn |
| karabijntje | verkleinwoord | karabijn |
| karabijntjes | verkleinwoord meervoud | karabijn |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van karabijn zijn vastgelegd.