karabinier
zelfstandig naamwoordBetekenis
- ruiter bewapend met een geweer
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| karabiniers | meervoud |
Herkomst
uit het Frans
Woordfamilie van karabinier
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| karabiniers | meervoud | karabinier |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van karabinier zijn vastgelegd.