kaarter
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die een kaartspel speelt
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| kaarters | meervoud |
| kaartertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| kaartertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van kaarten met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van kaarter
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| kaarters | meervoud | kaarter |
| kaartertje | verkleinwoord | kaarter |
| kaartertjes | verkleinwoord meervoud | kaarter |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van kaarter zijn vastgelegd.