jan-van-gent
zelfstandig naamwoord ˈjɑɱvɑŋˌɣɛntBetekenis
- een zeevogel van de vogelfamilie Sulidae, uit de orde van de Pelikaanachtigen
Hoe spreek je jan-van-gent uit?
/ˈjɑmvɑŋˌxɛnt/
Jan-van-gent bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| j | ja |
| ɑ | bad |
| m | maan |
| v | vis |
| ŋ | ding |
| x | acht |
| ɛ | bed |
| n | nek |
| t | tak |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
zelfstandig naamwoord — masculine
- bepaalde zeevogel, Morus bassanus uit de familie Sulidae, in de orde van de Pelikaanachtigen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| jan-van-genten | meervoud |
| jan-van-gentje | verkleinwoord, enkelvoud |
| jan-van-gentjes | verkleinwoord, meervoud |
| jan-van-gents | meervoud |
Herkomst
(samenkoppeling) van Jan, van en Gent, in de betekenis van ‘pelikaanachtige’ aangetroffen vanaf 1619
Woordfamilie van jan-van-gent
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| jan-van-genten | meervoud | jan-van-gent |
| jan-van-gentje | verkleinwoord | jan-van-gent |
| jan-van-gentjes | verkleinwoord meervoud | jan-van-gent |
| jan-van-gents | meervoud | jan-van-gent |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van jan-van-gent zijn vastgelegd.