jaarling
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een dier dat een jaar oud is
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| jaarlingen | meervoud |
| jaarlingetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| jaarlingetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
afleiding van jaar met het achtervoegsel -ling
Woordfamilie van jaarling
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| jaarlingen | meervoud | jaarling |
| jaarlingetje | verkleinwoord | jaarling |
| jaarlingetjes | verkleinwoord meervoud | jaarling |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van jaarling zijn vastgelegd.