irritatie
zelfstandig naamwoord /ˌɪriˈtaʦi/Betekenis
- uitslag
- een ergernis
Hoe spreek je irritatie uit?
/ˌɪriˈtaʦi/
Irritatie bestaat uit vier lettergrepen. De klemtoon ligt op de derde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɪ | pit |
| r | rood |
| i | riet |
| t | tak |
| a | maan |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| irritaties | meervoud |
| irritatietje | verkleinwoord, enkelvoud |
| irritatietjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘onaangename prikkeling’ voor het eerst aangetroffen in 1614
Woordfamilie van irritatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| irritaties | meervoud | irritatie |
| irritatietje | verkleinwoord | irritatie |
| irritatietjes | verkleinwoord meervoud | irritatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van irritatie zijn vastgelegd.