interview
zelfstandig naamwoord, werkwoord ˈɪntərˌvjuBetekenis
- vraaggesprek met iemand over diens opvattingen en ervaringen
Hoe spreek je interview uit?
/ˈɪntərˌvju/
Interview bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɪ | pit |
| n | nek |
| t | tak |
| ə | de |
| r | rood |
| v | vis |
| j | ja |
| u | boek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| interviews | meervoud |
| interviewtje | verkleinwoord, enkelvoud |
| interviewtjes | verkleinwoord, meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van interviewen
- gebiedende wijs van interviewen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van interviewen
Vervoeging van interview
interviewhele werkwoord
Herkomst
Leenwoord uit het Engels, in de betekenis van ‘vraaggesprek’ voor het eerst aangetroffen in 1886
Woordfamilie van interview
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| interviews | meervoud | interview |
| interviewtje | verkleinwoord | interview |
| interviewtjes | verkleinwoord meervoud | interview |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van interview zijn vastgelegd.