interpellatie
zelfstandig naamwoordBetekenis
- vraag om inlichtingen aan een bestuurder, vooral in de kamer door een kamerlid gesteld aan een minister
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| interpellaties | meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘vraag om inlichting aan bestuurder’ voor het eerst aangetroffen in 1633
Woordfamilie van interpellatie
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| interpellaties | meervoud | interpellatie |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van interpellatie zijn vastgelegd.