interpellant
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die interpelleert
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| interpellanten | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van interpelleren met het achtervoegsel -ant (met het voorvoegsel inter-)
Woordfamilie van interpellant
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| interpellanten | meervoud | interpellant |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van interpellant zijn vastgelegd.