interimaris
zelfstandig naamwoord ˌɪntəriˈmarɪsBetekenis
- plaatsvervanger
- tijdelijke werkkracht
Hoe spreek je interimaris uit?
/ˌɪntəriˈmarɪs/
Interimaris bestaat uit vijf lettergrepen. De klemtoon ligt op de vierde.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɪ | pit |
| n | nek |
| t | tak |
| ə | de |
| r | rood |
| i | riet |
| m | maan |
| a | maan |
| s | sok |
| ˌ | een lichtere nadruk, zwakker dan de hoofdklemtoon |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — masculine
- iemand die gedurende een tussenperiode een bepaalde functie vervult person
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| interimarissen | meervoud |
Herkomst
via modern Latijn van Frans intérimaire, op te vatten als afgeleid van interim met het achtervoegsel -aris, in de betekenis van ‘plaatsvervanger’ aangetroffen vanaf 1984
Woordfamilie van interimaris
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| interimarissen | meervoud | interimaris |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van interimaris zijn vastgelegd.