instorting
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het kapot gaan van een constructie door naar beneden vallen
- psychisch of lichamelijk niet meer goed kunnen functioneren door uitputting
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| instortingen | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van instorten met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van instorting
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| instortingen | meervoud | instorting |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van instorting zijn vastgelegd.