instinker
zelfstandig naamwoord ˈɪnstɪŋkərBetekenis
- een vraag waarbij het uitdrukkelijk de bedoeling is dat de antwoorder een verkeerd antwoord geeft; een misleidende vraag
Hoe spreek je instinker uit?
/ˈɪnstɪŋkər/
Instinker bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɪ | pit |
| n | nek |
| s | sok |
| t | tak |
| ŋ | ding |
| k | kat |
| ə | de |
| r | rood |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| instinkers | meervoud |
| instinkertje | verkleinwoord, enkelvoud |
| instinkertjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van instinken met het achtervoegsel -er
Woordfamilie van instinker
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| instinkers | meervoud | instinker |
| instinkertje | verkleinwoord | instinker |
| instinkertjes | verkleinwoord meervoud | instinker |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van instinker zijn vastgelegd.