inlijving
zelfstandig naamwoord /ˈɪnlɛɪvɪŋ/Betekenis
- het verplicht of gedwongen toetreden tot een groep
- annexatie, een proces van het (door regel, macht of geweld) toeëigenen van grondgebied
- Opname in de adelstand van een land op basis van de erkenning dat iemand in een andere staat al tot de adel behoort
Hoe spreek je inlijving uit?
/ˈɪnlɛivɪŋ/
Inlijving bestaat uit drie lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| ɪ | pit |
| n | nek |
| l | land |
| ɛi | trein |
| v | vis |
| ŋ | ding |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord
- annexatie, een proces van het (door regel, macht of geweld) toe-eigenen van grondgebied
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| inlijvingen | meervoud |
| inlijvinkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| inlijvinkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van inlijven met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van inlijving
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| inlijvingen | meervoud | inlijving |
| inlijvinkje | verkleinwoord | inlijving |
| inlijvinkjes | verkleinwoord meervoud | inlijving |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van inlijving zijn vastgelegd.