inburgering
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het inburgeren d.w.z. in een nieuwe cultuur integreren
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| inburgeringen | meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van inburgeren met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van inburgering
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| inburgeringen | meervoud | inburgering |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van inburgering zijn vastgelegd.