improvisator
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die improviseert
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| improvisatoren | meervoud |
| improvisators | meervoud |
| improvisatortje | verkleinwoord, enkelvoud |
| improvisatortjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van improviseren met het achtervoegsel -ator
Woordfamilie van improvisator
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| improvisatoren | meervoud | improvisator |
| improvisators | meervoud | improvisator |
| improvisatortje | verkleinwoord | improvisator |
| improvisatortjes | verkleinwoord meervoud | improvisator |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van improvisator zijn vastgelegd.