imitator
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iemand die een ander persoon nadoet
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| imitatoren | meervoud |
| imitators | meervoud |
| imitatortje | verkleinwoord, enkelvoud |
| imitatortjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Latijn, in de betekenis van ‘nabootser’ voor het eerst aangetroffen in 1847
Woordfamilie van imitator
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| imitatoren | meervoud | imitator |
| imitators | meervoud | imitator |
| imitatortje | verkleinwoord | imitator |
| imitatortjes | verkleinwoord meervoud | imitator |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van imitator zijn vastgelegd.