horde
zelfstandig naamwoord, werkwoord /ˈhɔrdə/Betekenis
- een obstakel dat in de weg staat, een hindernis
- een groep rumoerige mensen, een bende
Hoe spreek je horde uit?
/ˈhɔrdə/
Horde bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| h | hoed |
| ɔ | bot |
| r | rood |
| d | dak |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Klinkt hetzelfde als hoorde.
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| horden | meervoud |
| hordes | meervoud |
Woordvorm
- aanvoegende wijs van horden
Vervoeging van horde
hordehele werkwoord
Herkomst
Leenwoord uit het Duits, in de betekenis van ‘bende’ voor het eerst aangetroffen in 1622
Woordfamilie van horde
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| horden | meervoud | horde |
| hordes | meervoud | horde |
| gehord | woordvorm | horden |
| hord | woordvorm | horden |
| hordde | woordvorm | horden |
| hordden | woordvorm | horden |
| hordend | woordvorm | horden |
| hordende | woordvorm | horden |
| hordt | woordvorm | horden |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van horde zijn vastgelegd.