Hindoe
zelfstandig naamwoord ˈhɪnduBetekenis
- iemand uit Hindoestan, oorspronkelijk een gebied in het noorden van het huidige India tussen de Indus en de Ganges, later ook gebruikt als benaming voor heel Voor-Indië
Hoe spreek je Hindoe uit?
/ˈhɪndu/
Hindoe bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| h | hoed |
| ɪ | pit |
| n | nek |
| d | dak |
| u | boek |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Woordvorm
- verouderde spelling of vorm van hindoe tot 2006
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| Hindoes | meervoud |
Herkomst
van Perzisch هندو [hindū] "Hindoe, Indiër", dat via Middelperzisch hndwk' [hindūg] "Indiër" en hnd [hind] "India" via Oudperzisch 𐏃𐎡𐎯𐎢 [hiⁿdu-] "India" en Sanskriet सिन्धु [síndhu] "rivier, Indus" teruggaat op Proto-Indisch *síndʰuṣ en Proto-Indo-Iraans *sindʰuš "river"
Woordfamilie van Hindoe
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| Hindoes | meervoud | Hindoe |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van Hindoe zijn vastgelegd.