hervorming
zelfstandig naamwoordBetekenis
- het proces van hervormen
- een aanpassing van het beleid
- De beweging tot herstel van de oorspronkelijke zuiverheid in de leer en de gebruiken van de Roomsche Kerk, in het begin van de 16de eeuw door LUTHER begonnen en de oorsprong van het protestantisme. (Vroeger en nog veelal: Reformatie genoemd)
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| hervormingen | meervoud |
| hervorminkje | verkleinwoord, enkelvoud |
| hervorminkjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Naamwoord van handeling van hervormen met het achtervoegsel -ing
Woordfamilie van hervorming
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| hervormingen | meervoud | hervorming |
| hervorminkje | verkleinwoord | hervorming |
| hervorminkjes | verkleinwoord meervoud | hervorming |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van hervorming zijn vastgelegd.