harpoenier

iemand die gebruik maakt van een harpoen om een prooi te doden

harpoenier

zelfstandig naamwoord

Betekenis

iemand die gebruik maakt van een harpoen om een prooi te doden

Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)

Vorm	Grammaticale informatie
harpoeniers	meervoud
harpoeniertje	verkleinwoord, enkelvoud
harpoeniertjes	verkleinwoord, meervoud

Herkomst

afgeleid van harpoen met het achtervoegsel -ier

Woordfamilie van harpoenier

Woordvorm	Relatie	Afgeleid van
harpoeniers	meervoud	harpoenier
harpoeniertje	verkleinwoord	harpoenier
harpoeniertjes	verkleinwoord meervoud	harpoenier

Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van harpoenier zijn vastgelegd.

Veelgestelde vragen over harpoenier

Wat is de betekenis van harpoenier?

Harpoenier is een zelfstandig naamwoord. De betekenis is: iemand die gebruik maakt van een harpoen om een prooi te doden.

Wat is het meervoud van harpoenier?

Van harpoenier geldt: het meervoud is harpoeniers. De volledige verbuiging staat in de tabel op deze pagina.

Wat is het verkleinwoord van harpoenier?

De verkleinvorm van harpoenier is harpoeniertje, altijd met het lidwoord het. Het meervoud daarvan is harpoeniertjes.

Spellen

Scrabble punten

Naar spel

Het woord harpoenier is 17 punten waard met Scrabble, zonder bonusvakjes meegerekend.

H 4
A 1
R 2
P 3
O 1
E 1
N 1
I 1
E 1
R 2
17 totaal

Wordfeud punten

Naar spel

harpoenier levert met Wordfeud minimaal 19 en maximaal 81 punten op. Wat het precies wordt, hangt af van de bonusvakjes waarop het woord komt te liggen.

H 4
A 1
R 2
P 4
O 1
E 1
N 1
I 2
E 1
R 2
19 zonder bonus
81 met bonus

Het minimum is de som van de stenen, zonder bonusvakje. Het maximum telt de duurste letter (H) op een drieletterbonus mee en het hele woord op een driewoordbonus.

harpoenier in het kort

harpoenier staat in dit woordenboek als zelfstandig naamwoord. Van harpoenier staan er 3 woordvormen vastgelegd; de tabel op deze pagina laat ze zien. Daarnaast hoort harpoenier bij een woordfamilie van 3 verwante woorden, bepaald aan de hand van vastgelegde woordvormrelaties.