halte
zelfstandig naamwoord /ˈhɑɫtə/Betekenis
- een plaats waar gestopt wordt
- een plaats waar een bus stopt
Hoe spreek je halte uit?
/ˈhɑltə/
Halte bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| h | hoed |
| ɑ | bad |
| l | land |
| t | tak |
| ə | de |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
zelfstandig naamwoord — feminine, masculine
- een plaats waar een bus of tram stopt
- rustpunt figuratively
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| halten | meervoud |
| haltes | meervoud |
| haltetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| haltetjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘stopplaats voor openbaar vervoer’ voor het eerst aangetroffen in 1896
Woordfamilie van halte
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| halten | meervoud | halte |
| haltes | meervoud | halte |
| haltetje | verkleinwoord | halte |
| haltetjes | verkleinwoord meervoud | halte |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van halte zijn vastgelegd.