gruis
zelfstandig naamwoord, werkwoordBetekenis
- kleine stukjes steen, grover dan stof, fijner dan brokken steen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| gruisje | verkleinwoord, enkelvoud |
| gruisjes | verkleinwoord, meervoud |
| gruizen | meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van gruizen
- gebiedende wijs van gruizen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van gruizen
Vervoeging van gruis
gruishele werkwoord
Herkomst
In de betekenis van ‘verbrokkelde stof’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1330
Woordfamilie van gruis
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gruisje | verkleinwoord | gruis |
| gruisjes | verkleinwoord meervoud | gruis |
| gruizen | meervoud | gruis |
| gegruisd | woordvorm | gruizen |
| gruisde | woordvorm | gruizen |
| gruisden | woordvorm | gruizen |
| gruist | woordvorm | gruizen |
| gruize | woordvorm | gruizen |
| gruizend | woordvorm | gruizen |
| gruizende | woordvorm | gruizen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van gruis zijn vastgelegd.