grondverf
zelfstandig naamwoord, werkwoordBetekenis
- verf die als eerste laag op een te schilderen oppervlak wordt aangebracht om de ondergrond te isoleren tegen schadelijke bestanddelen van verf, en om een goed hechtende laag voor de verf te verkrijgen
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| grondverfje | verkleinwoord, enkelvoud |
| grondverfjes | verkleinwoord, meervoud |
| grondverven | meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van grondverven
- gebiedende wijs van grondverven
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van grondverven
Vervoeging van grondverf
grondverfhele werkwoord
Herkomst
samenstelling van grond ww en verf
Woordfamilie van grondverf
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| grondverfje | verkleinwoord | grondverf |
| grondverfjes | verkleinwoord meervoud | grondverf |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van grondverf zijn vastgelegd.