grondplan
zelfstandig naamwoord ˈɣrɔntplɑnBetekenis
- structuur in hoofdlijnen van een gebied of gebouw in het platte vlak
- schematische weergave van de horizontale indeling van een gebied, gebouw of etage
- oorspronkelijk ontwerp voor een gebouw of terrein
Hoe spreek je grondplan uit?
/ˈxrɔntplɑn/
Grondplan bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| x | acht |
| r | rood |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| t | tak |
| p | pak |
| l | land |
| ɑ | bad |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| grondplannen | meervoud |
| grondplannetje | verkleinwoord, enkelvoud |
| grondplannetjes | verkleinwoord, meervoud |
| grondplans | meervoud |
Herkomst
samenstelling van grond zn en plan zn
Woordfamilie van grondplan
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| grondplannen | meervoud | grondplan |
| grondplannetje | verkleinwoord | grondplan |
| grondplannetjes | verkleinwoord meervoud | grondplan |
| grondplans | meervoud | grondplan |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van grondplan zijn vastgelegd.