grondplaat
zelfstandig naamwoord ˈɡrɔntplatBetekenis
- hard vlak van hout, steen of metaal op slappe grond waarop een zeer zwaar voorwerp stevig kan staan of waarover vervoer kan plaatsvinden doordat het gewicht over een grotere oppervlakte wordt verdeeld
- vlak onderdeel van een constructie bedoeld als ondersteuning voor de andere onderdelen
Hoe spreek je grondplaat uit?
/ˈgrɔntplat/
Grondplaat bestaat uit twee lettergrepen. De klemtoon ligt op de eerste.
| Teken | Klinkt als in |
|---|---|
| g | goal |
| r | rood |
| ɔ | bot |
| n | nek |
| t | tak |
| p | pak |
| l | land |
| a | maan |
| ˈ | de klemtoon ligt op de lettergreep die hierna begint |
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| grondplaten | meervoud |
Herkomst
van Middelnederlands grontplate, op te vatten als samenstelling van grond zn en plaat zn
Woordfamilie van grondplaat
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| grondplaten | meervoud | grondplaat |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van grondplaat zijn vastgelegd.