groente
zelfstandig naamwoordBetekenis
- eetbare planten of delen daarvan, echter let op!
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| groenten | meervoud |
| groentes | meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘groenvoer’ voor het eerst aangetroffen in 1721
Woordfamilie van groente
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| groenten | meervoud | groente |
| groentes | meervoud | groente |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van groente zijn vastgelegd.