grimas
zelfstandig naamwoord, werkwoordBetekenis
- vertrokken gelaat, grijns, frats
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| grimasje | verkleinwoord, enkelvoud |
| grimasjes | verkleinwoord, meervoud |
| grimassen | meervoud |
Woordvorm
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van grimassen
- gebiedende wijs van grimassen
- tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van grimassen
Vervoeging van grimas
grimashele werkwoord
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘vertrekking van het gezicht’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1555
Woordfamilie van grimas
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| grimasje | verkleinwoord | grimas |
| grimasjes | verkleinwoord meervoud | grimas |
| grimassen | meervoud | grimas |
| gegrimast | woordvorm | grimassen |
| grimasse | woordvorm | grimassen |
| grimassend | woordvorm | grimassen |
| grimassende | woordvorm | grimassen |
| grimast | woordvorm | grimassen |
| grimaste | woordvorm | grimassen |
| grimasten | woordvorm | grimassen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van grimas zijn vastgelegd.