gravure
zelfstandig naamwoordBetekenis
- een afdruk in diepdruk-techniek van een afbeelding of een tekst die in een metalen plaat is gegraveerd (gesneden) (dus niet geëtst!)
- decoratie in metaal, glas of edelsteen gesneden
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| gravuren | meervoud |
| gravures | meervoud |
| gravuretje | verkleinwoord, enkelvoud |
| gravuretjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
Leenwoord uit het Frans, in de betekenis van ‘gegraveerd werk’ voor het eerst aangetroffen in 1796
Woordfamilie van gravure
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| gravuren | meervoud | gravure |
| gravures | meervoud | gravure |
| gravuretje | verkleinwoord | gravure |
| gravuretjes | verkleinwoord meervoud | gravure |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van gravure zijn vastgelegd.