goedmaker

iets waarmee je probeert een niet terug te draaien fout te compenseren

goedmaker

zelfstandig naamwoord

Betekenis

iets waarmee je probeert een niet terug te draaien fout te compenseren

Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)

Vorm	Grammaticale informatie
goedmakers	meervoud
goedmakertje	verkleinwoord, enkelvoud
goedmakertjes	verkleinwoord, meervoud

Herkomst

Naamwoord van handeling van goedmaken met het achtervoegsel -er

Woordfamilie van goedmaker

Woordvorm	Relatie	Afgeleid van
goedmakers	meervoud	goedmaker
goedmakertje	verkleinwoord	goedmaker
goedmakertjes	verkleinwoord meervoud	goedmaker

Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van goedmaker zijn vastgelegd.

Veelgestelde vragen over goedmaker

Wat is de betekenis van goedmaker?

Goedmaker is een zelfstandig naamwoord. De betekenis is: iets waarmee je probeert een niet terug te draaien fout te compenseren.

Wat is het meervoud van goedmaker?

Van goedmaker geldt: het meervoud is goedmakers. De volledige verbuiging staat in de tabel op deze pagina.

Wat is het verkleinwoord van goedmaker?

De verkleinvorm van goedmaker is goedmakertje, altijd met het lidwoord het. Het meervoud daarvan is goedmakertjes.

Spellen

Scrabble punten

Naar spel

Het woord goedmaker is 17 punten waard met Scrabble, zonder bonusvakjes meegerekend.

G 3
O 1
E 1
D 2
M 3
A 1
K 3
E 1
R 2
17 totaal

Wordfeud punten

Naar spel

goedmaker levert met Wordfeud minimaal 17 en maximaal 69 punten op. Wat het precies wordt, hangt af van de bonusvakjes waarop het woord komt te liggen.

G 3
O 1
E 1
D 2
M 3
A 1
K 3
E 1
R 2
17 zonder bonus
69 met bonus

Het minimum is de som van de stenen, zonder bonusvakje. Het maximum telt de duurste letter (G) op een drieletterbonus mee en het hele woord op een driewoordbonus.

goedmaker in het kort

goedmaker staat in dit woordenboek als zelfstandig naamwoord. Van goedmaker staan er 3 woordvormen vastgelegd; de tabel op deze pagina laat ze zien. Daarnaast hoort goedmaker bij een woordfamilie van 3 verwante woorden, bepaald aan de hand van vastgelegde woordvormrelaties.