getuigschrift
zelfstandig naamwoordBetekenis
- stuk waarin een getuigenis wordt gegeven omtrent iemands bekwaamheid of hoedanigheden, of omtrent aard en duur van de dienstbetrekking
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| getuigschriften | meervoud |
| getuigschriftje | verkleinwoord, enkelvoud |
| getuigschriftjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
samenstelling van getuig ww en schrift
Woordfamilie van getuigschrift
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| getuigschriften | meervoud | getuigschrift |
| getuigschriftje | verkleinwoord | getuigschrift |
| getuigschriftjes | verkleinwoord meervoud | getuigschrift |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van getuigschrift zijn vastgelegd.