getuit
werkwoord, bijvoeglijk naamwoordBetekenis
- van lippen dat ze tot een tuitje zijn samengeknepen
Woordvorm
- voltooid deelwoord van tuiten
Vervoeging van getuit
getuithele werkwoord
Herkomst
*vervoeging van tuiten: de stam met omvoegsel ge- -t, zonder -t omdat de stam al op -t eindigt
Woordfamilie van getuit
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| getuiter | woordvorm | getuit |
| getuitere | woordvorm | getuit |
| getuiters | woordvorm | getuit |
| getuits | woordvorm | getuit |
| getuitst | woordvorm | getuit |
| getuitste | woordvorm | getuit |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van getuit zijn vastgelegd.