genoegen
zelfstandig naamwoordBetekenis
- iets waar men plezier aan beleeft
Verbuiging en vervoeging (zelfstandig naamwoord)
| Vorm | Grammaticale informatie |
|---|---|
| genoegens | meervoud |
| genoegentje | verkleinwoord, enkelvoud |
| genoegentjes | verkleinwoord, meervoud |
Herkomst
In de betekenis van ‘voldoening’ voor het eerst aangetroffen in het jaar 1393
Woordfamilie van genoegen
| Woordvorm | Relatie | Afgeleid van |
|---|---|---|
| genoegden | woordvorm | genoegen |
| genoege | woordvorm | genoegen |
| genoegend | woordvorm | genoegen |
| genoegende | woordvorm | genoegen |
| genoegens | meervoud | genoegen |
| genoegentje | verkleinwoord | genoegen |
| genoegentjes | verkleinwoord meervoud | genoegen |
| genoegt | woordvorm | genoegen |
Deze woordfamilie bestaat uitsluitend uit vormen die expliciet als vorm van genoegen zijn vastgelegd.